«

»

Goede keizers, slechte keizers

Goede keizers, slechte keizers. Over absolute macht is een nieuw boekje van René van Royen. Hij beschrijft hoe de macht van de keizer en de acceptatie van deze macht zich ontwikkelden in de tijd.

Goede keizers, slechte keizers

In de inleiding geeft René van Royen aan wat het doel is van zijn werk. Volgens hem beschouwen politiek filosofen macht als een vast gegeven. In Goede keizers, slechte keizers wil hij laten zien dat macht een historisch fenomeen is en dus een ontwikkeling heeft doorgemaakt. Van Royen begint zijn tien colleges bij keizer Augustus die de aanzet gaf tot een bestuurscultuur. Schrijvend naar het einde van de oudheid laat de schrijver zien dat het maken van wetten, belasting innen, rechtspreken en regeren op den duur het takenpakket werd van één man. Uiteindelijk wordt deze constructie een gegeven bij de mensen.

De hoofdstukken van Goede keizers, slechte keizers eindigen vaak met een korte conclusie. Van Royen analyseert de regeringsperiode van een bepaalde keizer en vat aan het einde kort samen hoe de keizerlijke macht zich heeft ontwikkeld. Het eerste hoofdstuk sluit bijvoorbeeld af met de notitie dat Caesar zijn macht vooral aan de trouw van zijn soldaten ontleende. In het tweede hoofdstuk over Augustus komt Van Royen tot het inzicht dat er een militaire dictatuur was gevestigd die de politieke arena beëindigde. Bij andere hoofdstukken slaat hij dan weer een conclusie over. Hij sluit af met de vaststelling dat het keizerschap een construct is maar in de loop van de tijd een natuurlijk gegeven werd en de invulling bepaalde van de absolutie monarchie.

Inhoudelijk is Goede keizers, slechte keizers rommelig en weinig steekhoudend. Het grootste probleem is dat de informatie achterhaald is. Achterin de publicatie staat een lijst van noten met verwijzingen naar literatuur. Het verhaal in Goede keizers, slechte keizers is blijkbaar bijna uitsluitend gebaseerd op historische bronnen zoals Caesar, Suetonius, Plinius en Cassius Dio. Secundaire studies waarin de verschillende thema’s door andere onderzoekers zijn bestudeerd komen niet aan bod. Gevolg is dat het werk blijft hangen in verouderde ideeën en weinig nuance kent.

Een voorbeeld is de stelling van Van Royen dat de Gallische koningen functioneerden in een democratische context. Burgers hadden evenveel macht als de koning, koningschap en democratie gingen destijds hand in hand. Een stelling die voorbij gaat aan de uitgebreide wetenschappelijke discussie over het politieke bestel bij de Kelten voor de komst van de Romeinen. Inderdaad valt uit de bronnen te herleiden dat heersers in Gallië een vorm van rekenschap moesten afleggen. Aan wie en in welke mate is een punt van discussie.

Oordeel

Goede keizers, slechte keizers is een verzameling korte colleges over keizerlijke macht. Er had meer in het werk gezeten als niet alleen de antieke bronnen waren geraadpleegd.

Auteur: Mark Loeffen

Bestellen

Bestellen bij Bol.com Goede keizers, slechte keizers – René van Royen €14,99
Bestellen
Bestellen bij Ebook Goede keizers, slechte keizers – René van Royen € 9,99
Bestellen
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 9.3/10 (4 votes cast)
Goede keizers, slechte keizers, 9.3 out of 10 based on 4 ratings

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *