«

»

Het einde van Pompeii

Regelmatig verschijnen er berichten in het nieuws over de aftakeling van Pompeii: instortende monumenten, modderstromen en gegraai in de subsidies. Na de vernietiging van de stad in 79 n.Chr. lijkt het of de site opnieuw zijn ondergang tegemoet gaat.

Instortingen Pompeii

Afgelopen maand kwam het nieuws naar buiten dat er opnieuw delen van de stad zijn ingestort. Wederom was zware regenval de oorzaak. In de tuinen bij het zogenaamde Huis van Severus heeft een muur het begeven. Extra zuur is dat de tuin in een gedeelte van de site ligt dat net grondig werd gerestaureerd. In het kader van het Grande Progetto Pompei werkte men daar aan het behoud van de monumenten. Voor het project is 105 miljoen euro uitgetrokken door het European Regional Development Fund en de Italiaanse staat. Na eerdere schade aan de site werd besloten om het gevaar van de instortende randen door water en erosie tegen te gaan met een geavanceerd afwateringssysteem. Tevergeefs blijkt dus.

De directe aanleiding voor het Grande Progetto Pompei was de instorting van het Huis van de gladiatoren in 2010, ook door regenval. Voor bezoekers waren de deuren van het huis gesloten, maar op de buitenmuren pronkten rijke muurschilderingen. Het huis was van oorsprong een residentie en werd later omgebouwd tot gladiatorenschool. Uniek waren ook de inscripties die de vechters hebben achtergelaten op de zuilen rondom het peristylium.

Pompeii ingestort huis gladiatoren

Grote delen van de stad Pompeii liggen nog begraven onder de resten van de vulkaanuitbarsting uit 79 v. Chr. Wie de site ooit heeft bezocht weet dat de opgegraven delen in feite in een grote kuil liggen. Het overvloedige regenwater stroomt hierin en wordt geabsorbeerd door de wanden van de put die vervolgens uitzetten en drukken op de opgegraven stad. Het gevolg is dat onder deze druk de toch al zwakke constructies het begeven.

Naast het water zijn er andere elementen die de stad bedreigen. De leus ‘opgraven is vernietigen’ geldt ook hier. Sinds het blootleggen van Pompeii in de zeventiende eeuw heeft de tijd ingewerkt op de resten. De gebouwen zijn extra instabiel doordat ze nu vrijstaand zijn. Daarnaast verkruimelen en vervagen de schilderingen in de stad door het klimaat en licht. Ook de flora en fauna hebben geen positief effect op de stad. De zure duivenpoep tast bijvoorbeeld de bouwmaterialen aan. En als laatste dragen wij natuurlijk ons steentje bij of eigenlijk juist niet. Bezoekers van Pompeii beschadigen de monumenten onder andere door het meenemen van brokstukjes als souvenirs.

Corruptie en maffia

Zoals gezegd is er een flink bedrag geïnvesteerd in het Grande Progetto Pompei. In 2012 werd er gestart met het project en in december van dit jaar moet het voltooid zijn. Naast het beschermen en restaureren van de site heeft het project nog een derde doel, namelijk het weren van de maffia. Geld trekt corruptie en dus ook georganiseerde misdaad aan. Om te zorgen dat de subsidies voor de juiste doeleinden werden gebruikt heeft men een speciale prefect aangesteld. Deze carabiniero is afkomstig uit Rome, wat zijn onafhankelijkheid van de Campaanse maffia moet garanderen. Echter was dit ook het geval bij zijn voorganger Marcello Fiori die nu verdacht wordt van corruptie.

Vlak voor men van start ging met het Grande Progetto Pompei werd in 2013 gesjoemel met eerdere gelden geconstateerd. Een onderzoek werd gestart naar de bedrijven verantwoordelijk voor de restauratieklus. Wat bleek, het werk werd bewust vertraagd en er werden veel te hoge rekeningen ingediend. Bovendien gebruikte men goedkope materialen van slechte kwaliteit om de kosten te drukken. Het geld dat werd verdiend op de contracten zou bedoeld zijn voor een derde partij, waarschijnlijk de maffia. Door de corruptie is de site jarenlang slecht onderhouden, wat uiteindelijk culmineerde in de instorting van het Huis van de gladiatoren.

Hoop voor Pompeii

Toch lijkt er weer hoop te zijn voor Pompeii. Waar UNESCO eerder nog dreigde met het schrappen van Pompeii van de Werelderfgoedlijst door het gestuntel van de Italiaanse overheid, krijgt men in het meest recente inspectierapport juist een flinke pluim. De overheid wordt geprezen vanwege het oppikken van de kritieken en de voortgang die afgelopen jaren is geboekt. Ook het management en de goed lopende planning worden gewaardeerd door de commissie. Op basis van deze bevindingen is het Grande Progetto Pompei verlengt tot eind 2016. Blijkbaar is de corruptie sterk ingedamd.

Als we het rapport van UNESCO moeten geloven is men goed op weg om Pompeii weer een waardig stuk erfgoed te maken. De recente instorting van de muren is ernstig, maar geen gevolg van de kwaliteit van het huidige management en onderhoud van de site. Komende jaren zal moeten blijken of de stijgende lijn zich doorzet. Misschien kunnen bezoekers straks, net als in het naburige Herculaneum, door tientallen Romeinse residenties dwalen.

Auteur:

Verder kijken en lezen:

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 6.9/10 (14 votes cast)
Het einde van Pompeii, 6.9 out of 10 based on 14 ratings

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *